STOPNIE POKREWIEŃSTWA I POWINOWACTWA RODZINNEGO W JĘZYKU MŁODZIEŻY

STOPNIE POKREWIEŃSTWA I POWINOWACTWA RODZINNEGO W JĘZYKU MŁODZIEŻY (CZĘŚĆ I). NAZWY CZŁONKÓW NAJBLIŻSZEJ RODZINY

W niniejszym opracowaniu podjęto próbę opisu nazw stopni pokrewieństwa i powinowactwa rodzinnego, funkcjonujących w języku młodych ludzi, którzy niebawem będą tworzyć własne rodziny, a tym samym staną się przekazicielami języka, wartości i pewnych postaw oraz form budujących relacje rodzinne. Zebrany materiał językowy pokazuje, że młodzież właściwie definiuje podstawowe nazwy członków najbliższej rodziny: matka, ojciec. brat, siostra, itp. W jej zasobie słownikowym czynnym i biernym funkcjonuje jednak ograniczona liczba nazw zróżnicowanych zabarwieniem emocjonalnym: szacunkiem, przywiązaniem do danego członka najbliższej rodziny, osobistymi doświadczeniami. Wiele z przywołanych nazw istnieje w czynnym słowniku młodzieży, ale równie wiele koduje jedynie jej słownik bierny, co wskazuje, że wrażliwość użytkowników języka, reprezentujących młode pokolenie, ulega zmianie. Gruntują się nazwy podstawowe, a zatarciu ulegają niektóre ich synonimy. Wypierane są z użycia pewne leksemy, które funkcjonowały jeszcze w pokoleniu rodziców objętych badaniem studentów. Interesujące jest to, że w swoich definicjach nazw pokrewieństwa i powinowactwa młodzi ludzie wskazują nie tylko relacje, ale także powinności własne w stosunku, do tych, których nazywają, i ich w odniesieniu do siebie. Ten fakt ujawnia, że więzi rodzinne tworzy pewien kodeks obowiązków i powinności względem siebie, zasad i uświadamianych, wzajemnych uczuć.

Małgorzata FRĄCKIEWICZ – WF UwB Białystok

Copyright © 2017 UKSW Wszelkie prawa zastrzeżone
Informacja o ciasteczkach